Chapter Text
My Depression Notes
Θυμός & Αναμνήσεις
16/09/2019
Αν με ρωτούσε κάποιος πριν τέσσερις μήνες τι πιστεύω για ‘σένα, η απάντηση θα ήταν η εξής: Είναι πολύ καλό παιδί, με χιούμορ, και συνηθίζει να είναι η ψυχή της παρέας. Αν και είναι λίγο ανώριμος τον συμπαθώ.
Αν με ρωτήσει κάποιος τώρα το ίδιο πράγμα, η απάντηση έχει αλλάξει ολοκληρωτικά. Ναι μεν δεν παύεις να είσαι η ψυχή της παρέας και ανώριμος όσο δεν πάει με τις πλάκες και τα αστεία σου, αλλά είσαι επίσης ένας άνθρωπος που φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του. Έχεις μάθει να τα κρύβεις, ρίχνοντάς τα όλα στην πλάκα, αλλά έχω δει πως αλλάζει το βλέμμα σου όταν μου μιλάς για αυτήν. Τη θες ακόμη και ας έχουν περάσει τρία ολόκληρα χρόνια. Αλλά το κακό είναι ότι δεν το παραδέχεσαι ούτε στον εαυτό σου πως τη θες ακόμα. Και κάθεσαι και παίζεις με αθώα κοριτσάκια. Που στο κάτω-κάτω της γραφής δεν είχαν σκοπό να σε δουν ερωτικά. Μέχρι που ξεκίνησες να τους τα ρίχνεις. Γιατί όταν ξεκίνησες να με λες μωρό σου, έλεγα στον κόσμο «Μαλακίες λέει». Και όταν ξεκίνησες να συζητάς μαζί μου τις προτιμήσεις μου στο σεξ τους είπα «Για πλάκα ρωτάει». Όταν όμως ξεκίνησες να με κολλάς στους τοίχους και να μου ψιθυρίζεις ερωτόλογα στο αφτί, προκάλεσες το ενδιαφέρον μου. Συνέχιζα να το αρνούμαι στους άλλους γιατί ήξερα ότι δε θα καταλήγαμε κάπου, αλλά με ενδιέφερες. Και μετά… Μετά ξεκίνησες να με ακουμπάς. Λίγο στον μηρό, λίγο στον ώμο, στο χέρι, στο στομάχι. Κι εγώ ξεκίνησα να καίγομαι και ήταν η πρώτη φορά που είπα «Μου αρέσει». Αλλά εσύ τελικά έπαιξες μαζί μου και εκεί που μου έδωσες τις περισσότερες ελπίδες, τις πήρες πίσω και τις έκανες κομμάτια, με τέτοια ευκολία σαν να ήταν ένα ξερό φύλλο.
Και τώρα, το μόνο που μου έχει απομείνει είναι θυμός. Θυμός και αναμνήσεις. Κάθε φορά που πίνω καφέ θυμάμαι τότε που έπινες καφέ από την κούπα μου, επειδή δεν ήθελες δικό σου. Κάθε φορά που μασάω την αγαπημένη μου τσίχλα κανέλας, θυμάμαι τη μυρωδιά της ανάσας σου κοντά στο πρόσωπό μου, αφού ήταν και η δικιά σου αγαπημένη. Θυμάμαι μάλιστα πως μια φορά είχες κόψει την τσίχλα σου στη μέση και την είχες κολλήσει στο τετράδιό μου. «Για να με θυμάσαι» είχες πει. Εγώ σε θυμάμαι. Εσύ;