Chapter Text
July 1.
38th Birthday ni Taeyong.
May ilang mga mesang nakalatag sa malaking hardin ng pamilya Jung-Lee. Kakalubog lang ng araw pero masiglang-masigla ang paligid. Masayang kumakain ang mga bisita, nakikipagchismisan, nagtatawanan. Sulit na sulit ang kamahalan ng catering service na binayaran ni Jaehyun, ang asawa ni Jaehyun for 18 years. Lalo na kapag may naririnig siyang, “Ang sarap naman ng food, forward mo sa kin yung contact mo dito ah.”
Iilan lang naman ang mga bisita. Mga katrabaho at kaibigan ni Taeyong sa ospital at mga kaibigan din ni Jaehyun.
“Dad,” Simula ng nag-iisa nilang anak na si Mark. “Can Haechan crash here kahit for tonight lang? I’m too tired to drive him home and medyo lasing na rin siya. Promise—”
“Oo na.” Nakangiting tumango si Taeyong. “Huwag mo na masyadong lasingin yang boyfriend mo. And I know you’re adults pero not today, okay? Nakainom kayo parehas.”
“Of course, dad. Ako pa.”
Bumalik si Mark sa table ng mga kaibigan niya. It’s his first year in college and Taeyong couldn’t be happier that his son had already adjusted to this new stage. May boyfriend na nga agad eh. Magrarason pa ‘yan na kailangan patulugin sa bahay nila kahit pwede namang ipahatid sa driver.
Dala ang isang wine bottle, naglakad si Taeyong papunta sa isang mesa na puno ng mga katrabaho niyang doktor.
“Eto na, as requested. Nakakahiya naman kung hindi ako maglalabas ng mahal na alak dahil nandito si Director Kim.”
“Ano ba, Taeyong. Late na nga ako eh.” The man waved him off. “Just call me Doyoung. Ikaw lang ata sa batch natin ang tumatawag pa sa akin na Director.”
Nagtawanan naman silang lahat pero habang nag-iingay ang mesa, umikot ang mata ni Taeyong sa garden at napansin na wala ang isang taong kanina lang ay nagbigay pa ng napaka-sweet na mensahe para sa kanya.
Hmm, interesting.
Nakauwi na ang lahat pero ang asawang kanina pa niya gustong makausap ay nakatitig pa rin sa phone nito na akala mo ay busy pa rin.
“Hon,” sabay upo sa tabi nito. Nagso-scroll lang naman pala ito sa Facebook. “Okay ka lang?”
“Yeah, bakit naman hindi?” Nginitian lang siya nito. Fortunately for him, 18 years of marriage has taught him when that smile is genuine and when it isn’t.
“Hindi ka okay. Anong problema? Kahit birthday ko ngayon, okay lang na sabihin mo.”
“I’m fine, hon.” And again, his husband fakes a smile. “I’m just tired.”
“Hindi ka pagod lang.” Taeyong insists. “Please, mag-aalala lang ako kung hindi mo sasabihin.”
Jaehyun pauses for a second. He pockets his phone and he angles his whole body to face Taeyong.
“Like, I said. Okay lang ako.”
“No, you’re not.” It’s getting frustrating for Taeyong pero sinusubukan niyang maging patient for his husbamd. “You were all smiles at the start of the party but when dinner started halos hindi ka na kumibo. You barely even talked to your friends. Please sabihin mo na, hon.”
“You know, what.” Jaehyun stands up and gestures for his hand. Taeyong accepts and helps himself up. “Tulog na tayo.”
“No.” Hindi sinasadya ni Taeyong na mapataas ang boses niya but he can’t take it back anymore. “May problema ka pero hindi mo sinasabi eh. Alam mo namang yun ang pinakaayaw ko. Na hindi ka nagsasalita.”
“Fine!” Muntik nang mapatalon si Taeyong. Mas natakot siya sa mukha ng asawa niya kesa sa biglang pagtaas ng boses nito. “Bakit kailangan mong i-invite ‘yon? Ano sa tingin mo ang iisipin ko na nilalandi mo ang ex-boyfriend mo sa pamamahay ko? Matutuwa ba ‘ko? Sabihin mo.”
Taeyong was at a loss for words. When Jaehyun first learned that he worked under the supervision of his ex-boyfriend Doyoung, he insisted that Taeyong transfer. It was a huge fight. High school pa lang si Mark non and Taeyong thought that their marriage was a goner. He didn’t like how Jaehyun concluded na dahil magkatrabaho sila ni Doyoung, Taeyong will betray him.
They eventually made peace and Taeyong kept his position in the hospital. He just didn’t expect na hanggang ngayon ay may galit pa rin si Taeyong. Lagi ngang invited si Doyoung pero baka dahil out of delicadeza, hindi ito tumutuloy. Ngayon na lang dahil nagpumilit na talaga si Taeyong. Contrary to Jaehyun’s thinking, naging mabuting kaibigan na lang talaga silang dalawa. Nothing more.
“You know what?” Taeyong struggled to hold back his tears. “You are so unfair. Inimbita ko yung tao dahil kaibigan ko rin ‘yon and what we had back then would never amount to whatever we have right now. At masyadong mababa ang tingin mo sa akin para isiping itatapon ko ‘yon lahat. How many times do I have to prove my commitment to you? 18 years na tayong kasal. 22 years na tayong may relasyon, not once I even thought of betraying you. Bahala ka and thank you for ruining my birthday.”
Hindi mapigilan ni Taeyong na tuluyang humagulgol papasok ng bahay nila hanggang makapasok siya sa kwarto nila. It took a few seconds for Jaehyun to fully register what his husband said. And as soon as it dawned on him, napatakbo na rin siya papasok in pursuit of Taeyong.
He wasn’t prepared when he saw Taeyong pick up a duffel and stuffed it with clothes.
“Wha—” Hindi niya alam kung ano ang sasabihin sa asawa. “Saan ka pupunta?”
Walang sagot. He only heard Taeyong sniffle before zipping up his bag.
“Napapagod na ‘kong magpaliwanag sayo. Mag-isip-isip ka muna dito. Don’t worry, hindi naman kita hihiwalayan.” Taeyong pauses, thinking. “Hindi pa.”
Jaehyun is stuck in his place. Ni hindi niya mahila pabalik ang asawa niya nang lumabas ito at gusto niyang bawiin ang lahat ng sinabi niya kanina.
Hindi alam ni Taeyong kung ano ang pumasok sa utak niya para umalis pero nakaupo na siya ngayon sa isang restaurant ng hotel kung saan siya naka-check in. He really wanted to talk to Jaehyun pero alam niyang wala ring patutunguhan kung pipilitin nilang makarating sa isang compromise ngayong gabi. Baka ano pa ang masabi niya kaya naisip niyang umalis na lang muna.
Sa stress niya sa mga kaganapan, nakailang entrees na pala siya at nangangalahati na rin siya sa bote ng wine na in-order niya. Kanina pa niya inaantay na tamaan siya pero malinaw na malinaw pa rin ang utak niya. Gusto niya lang naman na makatulog dahil sigurado siya na kung walang alak, hanggang umaga niya iisipin ang sagutan nila ni Jaehyun kanina.
Halos hindi nga sila nag-aaway eh. Laging sweet sa isa’t isa at laging may time para makipagdate kahit na busy sila sa kanya-kanyang career. Pero yun nga lang, ang minsanang away ay laging malala. Tulad ngayon.
“Sorry, I didn’t order that.” Sabi niya sa waiter nang nilapag nito ang isang box ng strawberry macarons. Although, he likes them very much. Weird pairing nga lang sa iniinom niya ngayon.
“Oh, on the house po.” Sabi ng waiter na agad ding umalis bago pa makapagtanong ulit si Taeyong.
Inikot niya ang kanyang paningin at namataan niya ang isang lalakeng nakatakip ang mukha dahil sa dyaryong binabasa. But the man’s hands betrayed him.
Taeyong marched up to the man’s table and sat in front of him.
“Jaehyun.”
Binaba nito ang dyaryo at si Jaehyun nga lalake sa likod nito. And surprisingly, maga ang mata.
If there was any hint of surprise in Taeyong’s face, he tried his best to hide it. Tinitigan niya lang ang kanyang asawa, waiting for the man to say something.
Beat.
And then Jaehyun rushed at him and embraced him in a tight hug. Crying.
“I’m sorry, hon.” Jaehyun pleads. “Please, uwi ka na. Usap tayo.”
Taeyong almost gives in but he restrains himself. May mga pagkakataon naman talagang nagagalit siya kay Jaehyun pero he never found himself holding any of it. Nahimismasan na nga siya habang umiinom ng alak but he didn’t want to Jaehyun to retract any plans of an apology.
“Bakit mo kailangang sabihin ‘yon?” Taeyong raises an eyebrow. “Na nilalandi ko ang ex-boyfriend ko? Yung ex-boyfriend ko when I was 15 years old?”
Napayuko na lang si Jaehyun. His husband has most definitely thought about this at alam niyang his mind was just exaggerating.
“I’m sorry. Hindi tama na sinabi ko ‘yon.” Jaehyun took a swig from his own glass. “Pero buo ang tiwala ko sa ‘yo, hon. Nilalamon lang ako ng selos ko dahil for some reason, insecure pa rin ako na kasama mo si Doyoung na naging doctor and I took an entirely different path. Hindi naman ako ng tiwala sayo pero hindi pa rin mawala sa isip ka na baka dumating ang araw na magsawa ka na sa akin.”
“Hon,” Taeyong’s voice was warm, a complete contrast from earlier. “Hindi ako magsasawa sayo. Jusko, kung gusto lang kitang iwan, matagal ko na dapat ginawa. But I’m still here and I have no plans of leaving you for someone else.”
“I know, I know. Ang tanga ko lang talaga.” Jaehyun shakes his head in remorse. “Please come home with me?”
“No.”
“Ah ganon ba.” Jaehyun smiled in defeat. “Pero uuwi ka naman diba? Eventually?”
“Hay.” Taeyong rolled his eyes at bakas sa mukha ni Taeyong ang confusion. “Sayang naman I booked a room for tonight kung hindi ko man lang tutulugan. It’s a nice suite. Dito ka na lang matulog.”
“Eh si Mark?” Kunwari pang may hesitation sa mukha ni Jaehyun but Tayeong knows him to well, the gears in his already turning.
“Malaki na ‘yon.” Taeyong dismisses his concern with a confident wave. “Besides, deserve ko naman siguro a staycation on my birthday that you ruined dahil pinaiyak mo ‘ko?”
“Sorry na, hon.” Panunuyo ni Jaehyun.
“Hmm.”
Malaki nga ang kwarto na binook ni Taeyong. May maliit na living room, may king-sized bed, a large ensuite bathroom, and fully-stocked mini bar.
Kakaligo lang ni Taeyong, his body hastily wrapped in a silk bathrobe. He was really hoping that Jaehyun would unwrap it but much to his dismay, nginitian lang siya ni Jaehyun na agad bumalik ang mata sa librong binabasa.
It’s obvious that Jaehyun wants to do something. Nakailang nakaw na tingin na ito sa kanya but every time, he restrains himself.
“Happy birthday, hon.” Jaehyun kissed him on the forehead at halos sumigaw na si Taeyong out of frustration nang pumikit na ang asawa niya.
“You know.” Taeyong lightly tapped Jaehyun’s thighs. “Matagal na tayong walang anything.”
Funny, how he’s a totally grown man but he still catches himself from saying sex.
“Hon, as much as I would love to, nakainom ka. And baka galit ka pa nga sa akin. Baka pagsisihan mo.”
A glimmer of hope rises up in Taeyong’s chest. Mukhang makakabawi pa ang asawa niya sa kanya.
“I’m completely sober. Minsan lang ‘to, okay lang naman sakin. I know you’ve been masturbating sa madaling araw dahil alam mong pagod ako.”
“I still feel bad, I’m sorry. Nakokonsyensya pa rin ako sa ginawa ko.”
Alam ni Taeyong na bibigay at bibigay din ang asawa niya kaya hinayaan niya na lang. And he was right. A few moments later, nakayakap na si Jaehyun sa kanya and Taeyong could perfectly feel his husband’s dick pressing against his thigh.
“Taeyong, I love you.” Bulong ng asawa niya sabay patong sa kanya.
“Akala ko ba nakokonsyensya ka pa?”
“Mas makokonsyensya ako kung malungkot ang asawa ko on his birthday because I denied him of my dick.”
Napangiti naman si Taeyong sa sinabi ng asawa at agad siyang pinugpog ni Jaehyun ng halik. From his lips, his ears, down to his neck. Every inch he covered with his lips yearning for skin.
Jaehyun undid his robe and started licking his nipples.
“Fuck.” Ungol ni Taeyong when his husband was sucking his nipple and his other hand was playing with his other nipple.
Naghubad si Jaehyun ng t-shirt at tumambad kay Taeyong ang maganda nitong katawan that he still religiously maintained as a middle-aged man. Napadila naman si Taeyong sa labi and he let his hands feel Jaehyun’s body from his pecs down to his abs, until it reached his boner.
Naka-boxers lang si Jaehyun at walang hirap niya itong hinubad.
“Fuck my face.” Utos ni Taeyong.
Agad ding sumunod ang kanyang asawa at kumapit ito sa headboard. Taeyong opened his mouth and rubbed his husband’s dick a few times before he swallowed it. Medyo mahirap ang pagtaas-baba ng ulo ni Taeyong dahil nakahiga siya pero agad din naman itong naresolba dahil pinahiga na lang ni Jaehyun ang ulo niya saka siya pinagkakantot sa mukha.
Taeyong hopes that he won’t barf up anything with how Jaehyun is almost violently ripping through his mouth.
“Oh my fucking god. Ang sarap.” Ungol ni Jaehyun.
Bumaba si Jaehyun at kinuha ang “love kit” na nakahanda sa drawer ng nightstand. Buti na lang maraming lube.
Binuhusan niya ang mga daliri niya at saka siya pumosisyon sa paanan ni Taeyong.
“Ohhh putangina.” Pagmumura ni Taeyong nang maramdaman niya ang malamig na daliri ng asawa niya. Jaehyun knew his body too well that he could find Taeyong’s sweet spot even when he’s unconscious.
Jaehyun was all about pushing their limits and Taeyong was all up for it. And just like that, Jaehyun was shoving his entire fist up Taeyong’s hole. It took a good amount of lube and a lot of patience but it was possible.
“Tanginaaaa.” Maluha-luha na si Taeyong sa sarap. “Please fuck me now. Baby, fuck me please.”
Jaehyun indulged at hindi mapigilan ni Taeyong na magjakol habang pinapanood na naglalagay ng condom ang asawa niya. The saying that “men age like wine” had some truth in it and Jaehyun was prime evidence. It’s like his dick developed better flavor over time.
“Ohhhhhhh. Good. So good.” Ungol ni Jaehyun habang unti-unti niyang pinapasok ang asawang nakahiga.
There was an explosion of sensation in Taeyong’s body. Jaehyun was still fondling his nipples and his dick entered bringing both hot and cold sensation. Cold from the lube and hot from all the friction and the tightness surrounding his husband’s dick.
“Tangina, Jaehyun.” Taeyong’s voice filters out through gritted teeth. “Tangina, isagad mo yang tite mo. Tangina mo, ang sarap.”
Lalong ginanahan si Jaehyun at lalong nag-init si Taeyong nang makita ang parang gutom na gutom na itsura ng asawa. Last month pa siguro yung last na kantutan nila so this feels like they’re two ex-deprived teenagers who finally got the free rein to slide anything they want up their ass.
“Masarap ba ha? Masarap ba kumantot ang asawa mo?” Jaehyun crouches down to give him a deep kiss. “Ang sarap mo, Taeyong. Tangina, ang sarap mo kantutin baby.”
“Oo, baby. Ang sarap-sarap mo kumantot.” Taeyong cries back in response. “Tangina! Anakan mo ‘ko Jaehyun. Putangina, laliman mo pa.”
Masunuring tao si Jaehyun lalo na kung may kasalanan siya sa asawa. So he did what he told. Tiniklop niya ang mga binti ni Taeyong hanggang lumapat ito sa tiyan ng asawa. Ngayong mas malaya niyang mapapasok ang asawa, binagalan ni Jaehyun ang paggalaw, focusing more on deeping his thrusts.
“Ito ba, ha. Is this what you want?” Jaehyun emphasized each word with every thrust. Babagalan niya ang pagpasok tapos bibiglain niya hanggang sumagad ang tite niya papasok.
Jaehyun pulled out and replaced his condom saka siya sumandal sa headboard. Sumunod naman si Taeyong at agad niyang binaba ang sarili niya sa tite ng asawa.
Habang nakahawak sa headboard, taas-baba si Taeyong, sabay dikdik ng sarili kay Jaehyun.
“I fucking love you.” Jaehyun pressed their sweaty bodies together in a tight hug and started thrusting from below. “Mahal na mahal kita, Taeyong. Fuck, ang sarap-sarap ng asawa ko.”
Taeyong could almost see the stars at this point. Jaehyun’s legs soon started to go weary at dahan-dahan niyang binaba ang asawa.
“Ang sarap mong anakan, Taeyong.” He pulled out the condom and started jacking off. Tinutok niya ito sa butas ng asawa hanggang sa sumaboy ang malapot niyang tamod. Iba pa rin talaga putok kapag nasa tamang tao ka na.
Pero hindi pa tapos si Jaehyun. Dinakma niya ang tite ng asawa saka ito jinakol hanggang labasan, habang ang isang kamay niya labas pasok pa rin sa butas ng asawa at ang tamod niya ang nagsisilbing pampadulas.
They plopped back on their pillows with heavy breaths.
“That was intense.”
“Na-miss kita eh.” Pag-amin ni Jaehyun. “Gusto mo, gawa tayo ng kapatid ni Mark?”
Napangiti na lang si Taeyong pero ang kamay niya ay nakahawak na ulit sa tite ng asawa.
Umiyak man siya kanina pero natapos din ang araw niya na umiiyak dahil sa sarap. Sa sarap ng kantot-asawa.
“Huwag ka na magselos, okay?” He pressed a soft kiss on Jaehyun’s lips. “Sayo lang ako magpapakantot.”
They laughed. Soaking in the absurdity and pettiness of their previous fight.
