อะเฟลิออซที่ต่างมิติ

by essttrlios

Summary:

อะเฟลิออซแห่งฮาร์ตสตีลโผล่ไปโลกแฟนตาซีต่างมิติแล้วก็เหมือนจะถูกทำเป็นเครื่องบูชายัญหรืออะไรสักอย่างที่ไม่ธรรมดาซะด้วย เขาจะรอดไปได้หรือไม่ จะหลุดพ้นได้หรือเปล่า แล้วเขาจะยังหาวิธีกลับโลกได้ไหมนะ

Notes:

ภาพอะเฟลิออซโดย_jjolee(https://www.instagram.com/_jjolee/p/CzFSVxoPhoi)เป็นจุดกำเนิดที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องเลย เรื่องนี้เกิดขึ้นจากภาวะความต้องการบางอย่างที่บีบคั้นในช่วงนั้น ผนวกกับความรู้สึกต่อแฟนฟิกหลายเรื่องที่อ่านไป ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องที่เป็นแรงผลักดันให้เขียนจริงๆน่าจะเป็นเรื่อง Ashes of Lust within the Gilded Cage นี่แหละทีแรกกะจะไม่เขียนแล้ว แต่คุณMyalescaRoxให้กำลังใจมา พร้อมๆกับที่คุยกับเพื่อนๆตัวเองก็เชียร์ให้เขียนเหมือนกัน เรื่องนี้ก็เลยกำเนิดมาอย่างนี้

อีกเรื่องที่เป็นกังวลคือ เอซปร์ตั้งใจจะเขียนแบบใส่ไม่ยั้ง (Explicit) แต่ด้วยความด้อยประสบการณ์ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะเขียนได้มากน้อยแค่ไหน นี่เป็นเรื่องแรกที่จะได้ลองอะไรหลายๆอย่างที่เอซปร์ไม่เคยลองมาก่อน ลองอ่านแล้วคอมเมนต์แนะนำกันได้นะงับ

อีกส่วนที่ต้องบอกคือ เขียนแบบค่อนข้างแต่งสด รู้เรื่องไปแทบจะพร้อมกันกับคนอ่าน แทบหาเวลาเขียนไม่ได้(ยกเว้นมีคนช่วยสนับสนุนเงินก็จะมีเวลามาทำมากขึ้น) แล้วก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองเขียนเก่งด้วย เลยค่อนข้างทำได้ช้ามาก แล้วก็ไม่รู้ทำไมตัวเองเป็นคนที่ขี้ง่วงระหว่างแต่งนิยาย เกิดขึ้นบ่อยจนทำให้รู้ดีว่าพิมพ์ไม่ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไร ซึ่งต้องขออภัยเรื่องนี้จริงๆ

แท็กเองก็อาจจะมั่วๆหน่อย เพราะแต่งสดนี่ล่ะ อาจเพิ่ม/ลดไปในระหว่างการแต่ง ไม่กล้าfix

ทั้งนี้(ยังจะมีอีกเรอะ!?)
เราอะ อยากวาดรูปมากๆ แต่ก็เป็นนักวาดที่เหมือนสิ้นกำลังใจไปแล้ว แม้หัวใจจะเรียกร้องอยากวาดนั่นวาดนี่ แต่ก็อยู่ในภาวะห่างจากการวาดจนฝีมือตกจนเหมือนจะวาดไม่เป็นแล้ว ถ้าไปช่วยติดตาม, ไลก์, คอมเมนต์ได้ ก็น่าจะช่วยเราได้มาก ขอขอบคุณล่วงหน้า

Instagram.com/maewr.art | maewr.bsky.social | smule.com/essprGamer

AM INCREDIBLE IN NEED OF FRIENDSHIPS | U TOO CAN B ONE

Chapter 1: มันเพิ่งเริ่ม

สัมผัสเปียกชุ่มที่ปากคือสัมผัสแรกที่เขารู้สึกได้ ก่อนที่สายน้ำไหลเข้าปากจะเป็นความรู้สึกที่โหยหามานาน แทบจะตะเกียกตะกายทันทีเพื่อได้เจอกับสัมผัสนั้นมากขึ้น แต่ร่างก็รู้สึกอิดออดอ่อนโรยเหลือเกิน ทำได้แค่ฝืนตัวและเหนื่อยมากขึ้นเมื่อยิ่งคิดพยายามจะขยับตัว จนมือที่ขยับไปจับกับสิ่งนั้นตรงหน้าก็ทำได้แค่สั่นน่ารำคาญยังกับผีเข้า

ทีแรกเขานึกว่ามันเป็นน้ำ แต่แท้จริงมันมีอะไรมากกว่านั้

มีเพียงสัมผัสความนุ่มนิ่มที่ริมฝีปากกับดวงตาพร่ามัวเท่านั้น ซึ่งก็ไม่ได้ช่วยบอกกับเขาได้ว่ามันคืออะไร

แต่อะไรจะสำคัญไปกว่าความกระหายน้ำที่เหมือนตกนรกมานานแสนนานล่ะในตอนนี้

น้ำ เขาอยากได้น้ำ…

ใช่ เขาหิวน้ำมาก เขาอยากกินมากกว่านี้ แต่ก็เริ่มรู้สึกได้ว่าสิ่งที่เข้ามาในปากมันเริ่มไม่ใช่น้ำ เขาไม่เคยเจอกับสิ่งนี้มาก่อน แม้จะสัมผัสกับมันอยู่ เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ทำไมไม่รู้มันกลับทำให้รู้สึกดีแปลกๆ พอจะลดความทรมานต่างๆที่กัดกินร่างกายไปได้บ้าง จนเขาเผลออ้าปากกลืนกินแบบไม่สนอะไร ความรู้สึกแปลกๆทำให้ร่างกายเขาสั่นสะท้านอย่างประหลาด

ร่างกายเขากระตุกสะดุ้งไปกับสัมผัสแปลกใหม่อย่างรู้สึกดี และเหมือนกับได้ยินเสียงครวญครางจากไหนก็ไม่รู้ ก่อนที่ดวงตาจะเริ่มจับต้องภาพได้มากขึ้น

เขาเห็นชายคนหนึ่งตรงหน้า พันผ้าโพกหัวประดับไปด้วยเครื่องเงินและอัญมณีหลากหลาย ดวงตาสีมรกตกับรอยยิ้มหนามองกลับมาที่เขาอย่างพึงพอใจ

…งงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่คำถามนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นเอาตอนนี้หรอก มันเกิดมานับตั้งแต่หลายวันที่แล้วแล้ว…

เขาใช้ชีวิตอย่างปกติที่คนบ้าเพลงคนนึงจะเป็นกัน แม้การเอาแต่หมกตัวในบ้านอาจจะใช้กับคำว่าใช้ชีวิตปกติไม่ค่อยได้ก็เถอะ แต่ชีวิตของเขาก็มีความสุขดี กับสมาชิกวงในบ้านที่เราเพิ่งจะเริ่มสร้างอาณาจักรด้อมHEARTSTEELไปด้วยกัน วันๆที่เขาบ้าแต่งเพลง คอยคุยกับสมาชิกเรื่องการทำงานต่างๆ บางทีก็แกล้งคนเพราะมันสนุกดี

แต่วันดีคืนดีเขากลับพบว่าตัวเองมาอยู่ที่ไหนแล้วไม่รู้ ตั้งแต่เมื่อหลายวันที่แล้ว…

Notes:

อันที่จริงหนึ่งตอนจะไม่สั้นแค่นี้ แต่เขียนแล้วกลับยาวเกินไป ก็เลยแบ่งจนตอนแรกสั้นแค่นี้ ส่วนอื่นได้ไปอีกสองตอน ก็รู้สึกผิดกับคนอ่าน แต่เลือกให้ตัวเองไม่ต้องกดดันมากมากกว่า จะได้เขียนได้อย่างสบายใจมากขึ้น

เรื่องนี้เอซปร์ต้องการความทนทุกข์ทรมานเต็มขั้น ไม่ใช้ตัวช่วยไพ่โลกลาเวนเดอร์ มีฉากไม่เหมาะสมเต็มเหนี่ยว แต่แม้จะเป็นฉากลามก เอซปร์ก็จะโฟกัสที่จุดดรามามากกว่า
ทั้งเรื่องน่าจะมีแต่การขืนใจ(ยังมีจุดที่คิดว่าอาจจะเปลี่ยนอยู่) แล้วเอซปร์อยากเขียนถึงภาวะของเหยื่อที่ถูกขืนใจด้วย ไม่มีการข่มขืนแล้วเหยื่อมาตกหลุมรักคนขืนใจ เน้นเอนจอยกับการลองเขียนเข้าถึงความรู้สึกของเหยื่อ ซึ่งไม่รู้ตัวเองจะเข้าถึงภาวะนั้นๆได้แค่ไหน

เชิญผู้อ่านเอนจอยตามสะดวกงับ

 

ส่วนตอนหน้า เขียนจบแล้ว แต่ขอรีไรต์ก่อนถึงจะสบายใจพอที่จะลง ขออภัยที่ช้า

ถ้าหากกลัวจะเจออะไรที่ไม่โอเคลองพิมพ์ถามมาก่อนก็ได้ หากแอซปร์แจ้งก่อนได้ก็จะแจ้ง

ปล. เนื้อหาทั้งเรื่องอาจจะดูแย่มาก แต่ไม่ได้จบ Bad end

Since this website is mostly in English, I imagine many people are using translation tools. So, I'm trying to see how well it works too.
The problem is, the translator consistently misuses my pronouns.
I've tried editing my name multiple times, but the translator still uses 'Ace' instead of 'Esspr,' my actual name. I'm baffled by this.

Series this work belongs to:

• Part 2 of อะเฟลิออซที่อยากเขียน