Work Text:
Mówią, że istnieje samochód, który przemierza osamotnione autostrady, czarny samochód mający trzy czwarte wieku i milion mil na liczniku. Czasem możesz usłyszeć jego silnik nocą, brzmiący jak głębokie mruczenie dużego kota. Pęd powietrza w cieniu aerodynamicznym, palący zapach spalin.
Czasem, mówią, możesz usłyszeć muzykę. To, czego dziś wciąż słuchają dziadkowie, przymykając oczy do rytmu wybijanego przez duchy z rozwianymi włosami i głośnymi gitarami.
Istnieje ze sto opowieści o braciach Winchester. Winchester, jak karabin; gdy kilka lat temu pewien profesor ze Stranfordu prowadził wykład o tych opowieściach, rozważał wpływ połączenia kwestii dostępu do broni z tymi wyjętymi spod prawa amerykańskimi legendami.
Tytuł wykładu brzmiał „Duchy, pistolety i chwała”. Generalnie został dobrze przyjęty, jednakże ktoś przedłożył zjadliwą analizę krytyczną do Stanford Daily pod nazwiskiem J. Page w następnym tygodniu.
Mówią, że jest taki cmentarz w Kansas, na którym pewien nagrobek głosi Mary Winchester. Tyle jest prawdą. Zdjęcie jej grobu ozdabia strony o tematyce paranormalnej w całym Internecie.
Mówią, że jeśli pójdziesz na grób Mary w noc drugiego maja, usłyszysz anioły i demony toczące bój. Przynajmniej tak wieść gminna niesie. Jeśli ktokolwiek tego próbował (a pewnie próbował, tacy są ludzie) zatrzymał to, co zobaczył dla siebie.
Mówią, że czasem, jeśli zdarzy ci się zatrzymać w odpowiedniego rodzaju przydrożnej restauracji w odpowiednim momencie dnia, zobaczysz dwóch mężczyzn przy stoliku na tyłach. Będą to potężni mężczyźni, w średnim wieku i nijacy, i będą rozmawiać, a rytm tej rozmowy będzie wybrzmiewał już tysięczny raz. Wyższy zamówi ciasto owocowe, a niższy uśmiechnie się do kelnerki, gdy ta je przyniesie.
Zostawią trzy razy więcej napiwku niż wart jest ich posiłek, a na zewnątrz, na parkingu, będzie stał czarny Chevrolet Impala, rocznik 1967.
A przynajmniej tak wieść gminna niesie.