Actions

Work Header

Rüzgarın Götürdükleri

Chapter Text

 

 

 

 

 

-Leo! Leo!

 

-Benim adım Leo değil Leonardo Riri. Köpek çağırmıyorsun herhalde.

 

-Tamam özür dilerim diye mırıldandım. Ama unutma ki benim adımda Riri değil Rita.

 

-Tamam. Tamam. Çok özür dilerim.

 

Gidip Leonardo'nun yanına uzandım o sıcak güzel çimenlere. Artık Moeno'dan sıkılmıştım. Yan yana yatarken bir anda uzanıp Leo'nun ellerini tuttum.

 

-Yine ne isteyeceksin Rita, dedi yüzünde haylazlık yapan bir çocuğa kızar gibi bir ifade vardı.

 

-Bence biz Moena'da çok kaldık. Artık gitmemiz gerek. Yaşamak için çalışmamız gerek. Birer-ikişer haftalık işlerle olmuyor.

 

-Ne oldu sana bir anda Rita? Sen Moeno'yu çok sevmiştin. Geldiğimiz gün-yaklaşık iki ay önce- ben burada bir ömür boyu kalırım demiştin. Hevesini kırmamak için bir şey demedim. Ama zaten bende sıkıldım,dedi ardından gelen muzip bir çocuk kahkalarıyla.

 

Leo ayağa kalktı ve elni bana uzattı. O eller ben ne zaman düşsem yanımdaydı. Ellerini tuttum ve beni kaldırdı. Cebinden kırmızı ve mor iki bez parçası çıkardı. Bu iki bezparçası bizim hayatımaz yön veren unsular. Moru bana uzattı; kırmızıysa Leo'da kaldı. Aynı anda ikimizde biribirimizi gözlerini bağladık. Beni arkama doğru döndürdü ve planör gibi birbirimizin llerini tuttuk. Ve dönmeye başladık. Ne kadar döndük bilmiyorum

 

-Yeter mi Rita, deyince Leonardo durduk.

 

Şimdi bu yönden bir otobana kadar yürüyeceğiz. Sonunda ootop çekecek, arabanın sahbi bizi arabadan atana kadar onlarla syahat edeceğiz.Ki bilir belki de memleketimize yani İspanya'ya döneriz

 

Çünkü biz Rüzgarın Götürdükleriyiz...