Actions

Work Header

Głód

Work Text:

— Umieram z głodu, Sebastian — poskarżył się kiedyś Ciel.

— Nie masz pojęcia, co to głód, paniczu — uśmiechnął się wtedy drwiąco jego kamerdyner, a w oczach błysnęły mu ognie piekielne.

Ale to było, zanim Ciel poczuł na języku płynne, karmelowe jęki Sebastiana, zanim skosztował każdego cala jego rozkosznej skóry, poznał przepyszny smak jego oplatającego go nagiego ciała i odkrył, jak to jest, kiedy Sebastian się w nim i na nim porusza, wypełniając go sobą tak kompletnie, że wychodząc, pozostawił po sobie nieprzerwaną torturę pustki.

— Umieram z głodu, Sebastian — skarży się teraz Ciel. Trawi go wilcze, nienasycone pożądanie.

— Wiem — uśmiecha się kpiąco kamerdyner.