Actions

Work Header

Aptal Çocuk

Work Text:

 

 

 

Story Notes:

hikaye ismi ve özeti konusunda çok kararsız kaldım, neyse böyle kalsın. daha önce yazdığım bir hikayeydi, yeni gördüm ve eklemeye karar verdim. umarım beğenirsiniz.


 

 

Savaş alanında ilerlerken bir yandan da cesetlere basmamaya çalışıyorum. Savaş hala devam ediyor, Hogwarts gençleri direniyordu. Bense aptal bir veledi arıyordum. Evet aptaldı, çünkü beni dinlememiş ve ona Karanlık Lord’a gitmişti. Ölmesi gerektiğini bilerek ve son kez veda ederek gitmişti. Bende vedasını anlayamamıştım. Belki de anlamak istememiştim.

 

Ona aptallık yapmamasını her zaman söylerdim, şimdi ise aptallıklarının en büyüğünü yaptı. Neyi göreceğimi bilerek oraya gidiyorum, biliyorum çünkü Potter, benim Harry’m kafasına koyduğu şeyi yapar. En büyük cesaretini gösterirken yanında olamamış olmak beni yaralıyor.

 

Karanlık Ormana girerek ağaçları geçtim ve onu gördüm. Dimdik ayakta duruyor, ona bakıyordu. Gururu hiçbir zaman azalmayacak, bunu görebiliyorum. Ölecek olan kendisi değilmiş gibi hala dimdik durabiliyordu. Ve o an geldiğinde dönerek sanki beni hissetmiş gibi yeşil gözleriyle bulunduğum karanlığa baktı.

 

“Öldüğümde yapman gerekenler var Severus. Bunu bir tek sen yapabilirsin, senden başkasına güvenemem. Onu öldür Severus, ancak o zaman rahat edebilirim. Biliyorum sana haksızlık ettiğimi düşünüyorsun, ama her zaman söylediğin gibi aramızda hep savaş olacak.  Savaş bittiğinde bende bitmiş olacağım Severus. Sana ancak böyle veda edebiliyorum,  eğer yüzüne bakarak bunları söyleyecek olsam biliyorum ki gidemem. Ama her zaman söylediğin gibi herkesin yapması gereken görevleri var. Her şey bittiğinde arkana bakma, git ve kendine yeni bir hayat kur. Biliyorum şu anda aptal diyorsun içinden ama Severus bir geleceğimizin olamayacağını hep biliyorduk.

Sana asla o iki kelimeyi söylemedim, eğer sana seni seviyorum deseydim bir şeylerin ters gittiğini anlardın. Seni seviyorum Severus, sanırım artık söyleyebilirim.

Hoşça kal Severus, daima senindim bunu unutma.”

 

Yeşil gözlerine son bir kez bakarken, bıraktığın mektup aklıma geliyor. Sensiz bir geleceğimin olması mümkün mü, hayatımın her anında senin izlerin varken. Evet, o kelimeyi hiçbir zaman söylemene izin vermedim. Ama her davranışında zaten o iki kelimeyi fısıldıyordun sanki. Ve bende sen her uyuduğunda o iki kelimeyi fısıldıyordum kulağına.

 

Gözleri kör eden, yeşil ışık çakarak bedenine çarptığında açılan ağzına baktım. Asam elimde orada öylece dikilerek gözlerinde ki ışığın sönmesini izlerken, aklımda yalnızca söylenmemiş cümleler vardı.

 

“Seni seviyorum aptal çocuk.”

 

Ağzımdan çıkan kelimelere engel olamazken sen sanki anlamış gibi bana bakarak son kez, o taptığım gülümsemeni gösterdin. Ve bir an sonra yere düştüğünde beynimde, bana verdiğin emir yankılanıyordu.

 

“Onu öldür Severus.”

 

Elbette Harry, bu zamana kadar söylediğin her şeyi yapmışken, bunu da yerine getireceğim.

Gözümden akan yaşı silerken aslında yıllar sonra yine aynı kan için tekrar ağlıyorum. Yıllar önce kollarıma aldığım ölü bedeni hatırlarken aynı acıyı tekrar yaşıyor olmam benim cezam sanırım.

 

Beynimde yankılanan kelimelerinle ilerleyerek sana gelirken, beni görenlerin hayret dolu seslerini duyuyorum. Yavaşça yanında diz çöküyorum ve bembeyaz kusursuz görünen yüzüne son kez bakıyorum. Ve kulağına yavaşça o kelimeleri fısıldıyorum, tıpkı sen uyurken yaptığım gibi.

 

“Seni seviyorum Harry.”

 

Dudaklarımı, dudaklarına bastırarak son kez sıcaklığını hissederken bir an sonra ayağa kalkarak dönüp onlara bakıyorum. Voldemort’un düşmüş bedeni gözüme çarparken asamı kaldırıyorum ve o iki kelimeyi söylüyorum.

 

Asamdan çıkan yeşil ışık kimsenin beklemediği bir anda yerde yatan bedenine çarpıyor ve ben görevimi yerine getiriyorum. Sonra dönerek tekrar seni kucağıma alırken biliyorum ki son kez yüzüne bakıyorum. Kulağına yaklaşarak fısıldarken arkamdan gelen yeşil ışığın farkındayım.

 

“Seni hiçbir zaman yalnız bırakmayacağıma söz vermiştim, hatırlıyorsun değil mi? Şimdi de durum değişmeyecek Harry, orada görüşürüz.”

 

Ve bir an sonra her yer kararırken aklımda sadece senin kahkahaların vardı.

 

 

 

End Notes:

öyle yazmüş olduğum bir hikaye, okuduktan sonra yorum yaparsanız çok mutlu olurum. sınavdan dolayı moral bozukluğu içerisindeyim, yorumlarınızla beni mutlu edebilirsiniz. :)